علی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ علی
آرشیو وبلاگ
      خروج کن ()
باید هر از چند گاهی هرس شوم نویسنده: علی - جمعه ٤ اردیبهشت ،۱۳٩٤

علم یک زمانی کوچک بود و علما کم در اون زمان افراد کمی بودند که به دنبال علم می رفتند و زمین علم مثل یک زمین خالی از درخت بود که هر درختی که درونش می رویید می در هر جهت که رشد می کرد می تونست از نور آفتاب بهره مند شه و میوه بده در اون زمان نیازی به هرس درختان (علما) نبود و هر درختی در جهت های بی شماری شاخه داشت و تمام شاخه هاش از نور خورشید بهره مند می شدند. بطوری که هر عالمی در هر شاخه ای که می خواست به تحقیق می پرداخت و می تونست به علاقیات بی شمارش در عرصه ی علم برسه و در هرکدام هم پیشرفتی در عرصه علم ایجاد کنه. 

اما دیگر اون زمان ها گذشته دیگه عرصه ی علم او زمین خالی از دار و درخت نیست که هر درختی که درش در اومد در هر جهتی بتونه رشد کنه. برعکس الان دنیا دنیای رقابته و شبیه به جنگلی شده با درختان انبوه و متراکم . و در این جنگل انبوه دیگر هر درختی هر درختی به راحتی نمیتونه میوه بده چرا که برای میوه دادن به نور خورشید احتیاج هست و در این جنگل متراکم بر سر رسیدن به نور خورشید رقابت شدیدی وجود داره و تنها درختی که بلند تر باشه می تونه ار این موهبت برخوردار بشه و به تبع اون درختی که شاخ و برگ زیاد داشته باشه اما بلند نشه نه تنها نمی تونه به نور خورشید دسترسی پیدا کنه که بر سر فضای افقی اشغال شده هم باید با دیگر درختها در زد و خورد و رقابت باشه .

در این میان درختانی وجود دارند مثل کاج و سرو که هدفی جز بلند شدن ندارند و همیشه در شاخ و برگ های جانبی صرفه جویی می کنند و فقط بلند می شوند و درختانی مثل درختان میوه هستند که هر از چند گاهی باید هرسشون کرد وگرنه از اونجا که نمی تونند بین شاخ و برگ های مختلفشون تفاوتی قائل بشوند انرژی بسیاری مصروف شاخ و برگ های جانبی شون می کنند و در نتیجه از رشد طولی باز می مونند و نمی تونند به نور خورشید برسند. در اینجا هرچقدر هم که میوه ی اون درخت خوب باشه و هرچقدر هم که درخت کاج و سرو میوه و حاصل و سودی برای دیگران نداشته باشند . اما اگه اون درخت میوه هرس نشه دیگر به نور خورشید نخواهد رسید و محکوم به فنا خواهد بود. 

در این بین درختانی هم هستند مثل چنار و بلوط که قابلیت رشد بسیار بالایی داند اما امکان شاخه شاخه شدن و عدم رشدشون هست. از طرفی ، میوه کمی هم دارند که می تواند به دیگران کمکی کند.

حقیقت این هست که من هم علاقیات متعدد زیادی دارم و هیچکدام رو هرس نکردم و مانند درختی کوتاه در جنگلی انبوه می مونم که نور خورشد بهش نمی رسه چون هرس نشده و در جهات متعدد زیادی رشد کرده . حقیقت این هست که باید هدفی جز رسیدن به آسمون نداشته باشم که در اون صورت خود به خود هم میوه می دهم. البته نباید هم مثل کاج باشم که میوه درست و حسابی نداشته باشم و نامرد هم باشم مثل کاج که اجازه رشد هیچ گیاهی رو در زیر سایش نمیده تا یک وقت رقیب سرسختی براش نشه ( براش شاخ نشه). برای اینکه بتونم به شاخه های اصلیم برسم باید خودم رو هرس کنم و به خودم اجازه رشد در هر شاخه ای رو ندم و مواد غذایی و انرژی خودم رو برای رسوندن به شاخه های اصلی مصروف کنم.تا به آسمون برسم وگرنه امکان رشد در تمام جهات را نخواهم داشت و از نور خورشید هم برای همیشه محروم خواهم شد بخصوص اگر زمان بگذره و من پیرتر شوم و درخت های اطرافم هم رشد کنند

حال باید ببینم که از کدوم شاخه ها شروع کنم. البته باید در نظر داشته باشم که تیغ هرس باید بی رحم باشه و اگر در جایی دلسوزی کنه دیگه نباید انتظار رشد زیاد اون درخت رو داشت. پس باید بی رحمانه تمام شاخه هایی که مخالف با رشدم هستند رو بزنم البته باید حواس هر حرس کننده ای باشه که شاخه زدن شاخه های فرعی در هر جهتی باشه ایرادی نداره اما باید در زدن شاخه های اصلی تامل زیادی بکنه تا به درخت آسیبی نزنه و در زدن شاخه های فرعی هم بیش از حد حرس نکنه تا جایی برای نفس کشیدن درخت باقی بمونه. البته آشکاره که حتی شاخه هایی که کاملا به سمت آسمان هستند هم در قسمت های فرعیشان هر از چند گاهی باید حرس شوند  تا در حرکت به سمت آسمان هم دچار چند شاخگی نشویم و سریعتر رشد کنیم.

  نظرات ()
مطالب اخیر قدمی کوچک و کم هزینه با شوی تبلیغاتی عظیم با هدف تهییج قومیت ها. به داغ عشق در اینجا اگر نسوخته ای // ز آفتاب قیامت نجات ممکن نیست چهارشنبه ٢۸ امرداد ،۱۳٩٤ به آب دیده بشوییم خرقه ها از می ......... که موسم ورع و روزگار پرهیز است پنجشنبه ٢۸ خرداد ،۱۳٩٤ چهارشنبه ٢٧ خرداد ،۱۳٩٤ شنبه ۱٦ خرداد ،۱۳٩٤ چو عاشق می شدم گفتم باید هر از چند گاهی هرس شوم مهلت 40 روزه
کلمات کلیدی وبلاگ انگلستان (۱) اتحادیه اروپا (۱)
دوستان من   پرتال زیگور طراح قالب